Εδώ και λίγες ημέρες αποφάσισα ότι αν και το wordpress είναι μια εξαιρετική πλατφόρμα για μπλόγκινγκ, οι μακροπρόθεσμοι στόχοι μου απαιτούσαν την μεταφορά του μπλογκ σε ιδιόκτητο domain και  server.

Σύντομα τα κείμενα θα μεταφερθούν στην νέα μας διεύθυνση όπου θα μπορείτε να διαβάσετε τι σκέψεις μου για τον γάμο και γιατί όχι να καταγράψετε και τις δικές σας.

Η νέα διεύθυνση είναι το WWW.WEDDINGBLOG.GR και εκεί ελπίζουμε να βρείτε το καλύτερο ελληνικό μπλόγκ για τον γάμο, σας περιμένουμε με κρασάκι και μεζεδάκια ώστε να γιορτάσετε μαζί μας τον νέο μας ξεκίνημα.

Αν έχετε δικό σας σιτε ή μπλογκ θα με βοηθούσε το να βάλετε Link ώστε να γίνει πιο σύντομα γνωστή στο αχανές διαδίκτυο, η μικρή μου γωνιά.

Αντίο λοιπόν από εδώ, ελπίζω να τα πούμε σύντομα.

Κάποτε δυό φίλοι μου πήραν την απόφαση να ζήσουν μαζί. Μεγάλη και δύσκολη απόφαση δεδομένων των συνθηκών, δηλ. και οι δύο ψιλοάνεργοι, με μεγάλα εμπόδια -και άρα καμμιά οικονομική βοήθεια από τις οικογένειες και των δύο- και φυσικά, καινούργιο σπίτι-και οι δύο φεύγαν για πρώτη φορά από την οικογενειακή εστία. Καινούργιο και άδειο σπίτι φυσικά αφού εκτός από τα ρουχαλάκια τους και τα παπουτσάκια τους δεν μπορούσαν ν’αγοράσουν τίποτε άλλο.

Η ιδέα ήρθε ένα βράδυ όπου καθισμένοι στο πάτωμα, πάνω στο χαλί-που κρυφά είχε δώσει η γιαγιά του φίλου μου- τα παιδιά (όχι και ανήλικα) σκέφτηκαν πως για να επιπλώσουν και να γεμίσουν το σπιτάκι τους υπήρχε μόνο ένας τρόπος, να κάνουν έναν γάμο. Ακραίος τρόπος για να φτίαξεις ένα νοικοκυριό, ναι σίγουρα, τελικά όμως όχι και απαράδεκτος.

Δεν μπορώ να πώ πως συμφώνησα με την απόφασή τους. Ηταν βέβαια μαζί δύο χρόνια αλλά το να συζήσουν ήταν μια απόφαση δοκιμής, ένα είδος crash test, για ν’αποφασίσουν πολύ αργότερα, αν θα μπορούσαν να παντρευτούν. Εγώ είμαι λίγο πιο συντηρητική σ’αυτά, πιστεύω- συγγνώμη,πίστευα- πως για να κάνεις το βήμα του γάμου πρέπει να έχεις σταθερές βάσεις στην σχέση, να έχεις δοκιμαστεί, να είσαι επαγγελματικά αποκαταστημένος, συνειδητοποιημένος ,να γνωρίζεις πολύ καλά τον σύντροφό σου, και άλλα πολλά τα οποία, μεγαλώνοντας, διαπίστωσα πως δεν ήταν παρά μπούρδες-συγγνώμη για την έκφραση.

Το κίνητρο των παιδιών ήταν λάθος,να παντρευτούν στηριζόμενοι στα δώρα που θα πάρουν στο γάμο τους απο συγγενείς και φίλους. Παρολαυτά το κάνανε το βήμα. Ανακοίνωσαν στις οικογένειες την πρόθεσή τους και τότε, δεν θα το πιστέψει κανείς, ο μπαμπάς της φίλης μου τους προέτρεψε να πάνε σε μεγαλύτερο σπίτι, τους εξόπλισε το διαμέρισμα με όλα τα ηλεκτρικά και για να μην μακρυγορώ , η “φοιτητική” φωλίτσα που ετοίμαζαν για να πίνουμε και να διασκεδάζουμε, έγινε ενα σύγχρονο αστικό σπίτι .

Τα δώρα πολλά, θα μπορούσαν να είναι και περισσότερα, γιατί ο γάμος ήταν πολιτικός, προσκλητήρια δεν στάλθηκαν, έγιναν όλα με συνοπτικές διαδικασίες, το αποτέλεσμα όμως εντυπωσιακό.

Παραδόξως αυτό το ζευγάρι είναι ακόμη μαζί, έχουν κι ένα παιδάκι και για πολλά χρόνια γελάμε για τον λόγο που τους έκανε να παντρευτούν. Η κόρη τους μάλιστα τους ρώτησε κάποτε γιατί παντρεύτηκαν και πως και η απάντηση, φαντάζομαι, πως της σκότωσε κάθε ρομαντική διάθεση, ” για να πάρουμε ψυγείο”.

Είναι αλήθεια πως τώρα πια έχει απλοποιηθεί για όλους η διαδικασία της επιλογής των δώρων του γάμου. Τα σύγχρονα ζευγάρια προτιμούν τα δώρα σε ζεστό χρήμα για να έχουν τον έλεγχο των αναγκών και του γούστου τους. Μια άλλη λύση  είναι η δημιουργία λίστας σε μεγάλα και πολυμορφικά καταστήματα για να υπάρχει μεγάλη ποικιλία εναλλακτικών επιλογών. Στηριζόμαστε πολύ στα δώρα που θα πάρουμε στον γάμο μας, τα χρήματα θα βοηθήσουν στα έξοδα της οργάνωσης, τα χρηστικά θα γεμίσουν το σπίτι και τα διακοσμητικά θα ομορφύνουν τον χώρο που θα ζήσουμε.

Θυμάμαι μια άλλη φίλη που δεν είχε σαν δώρο ούτε ένα βάζο, γιατί όλοι πίστευαν πως είναι πολύ συνηθισμένο, τα πρώτα λουλούδια που της πήρε ο άντρας της στην γιορτή της τα έβαλε σ’ενα μεγάλο ποτήρι μπύρας.

Επιμένω πως δεν έχει σημασία το κόστος ενός δώρου, αρκεί να είναι αγορασμένο με αγάπη και καλή διάθεση, και αν δεν μπορεί κάποιος ν’αγοράσει κάτι την στιγμή που τον καλούν σ’ένα γάμο, δεν χάλασε ο κόσμος, τα δώρα είναι πάντα ευπρόσδεκτα, οποτεδήποτε κι αν γίνουν.

Λένε πως τα δώρα που κάνουμε μας χαρακτηρίζουν, δεν ξέρω αν είναι τόσο απόλυτο αυτό. Αν καταφέρνουμε να κάνουμε δώρα που δεν αντανακλούν το δικό μας γούστο αλλά το γούστο του αποδέκτη τους τότε νομίζω πως είμαστε σε πολύ καλό δρόμο.

ΙΔΕΕΣ

Πριν αποφασίσετε να φτιάξτε λίστα γάμου σε κάποιο κατάστημα σκεφτείτε ποιές είναι οι ανάγκες σας και δώστε σημασία στις επιλογές που θα έχετε αν χρειαστεί ν’αλλάξτε κάποια απο τα δώρα. Ακόμη είναι ενδιαφέρον να ρίξτε μια ματιά στα πράγματα χαμηλού κόστους και πόσο κομψές και χρήσιμες εναλλακτικές λύσεις θα δώσουν σ’ εκείνους που δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να ξοδέψουν πολλά χρήματα.

Αν επιλέξτε να ανοίξτε λογαριασμό σε κάποια τράπεζα τότε η πιο διακριτική κίνηση είναι να υπάρχει ανωνυμία σε ότι αφορά τον καταθέτη. Δεν είναι καθόλου ωραίο να φέρετε σε δύσκολη θέση αυτούς που δεν μπορούν να σας εντυπωσιάσουν με το μέγεθος της χρηματικής τους κατάθεσης.

Κάποιοι φίλοι έγραψαν στα προσκλητήρια τους πως επειδή ζούν ήδη μαζί το νοικοκυριό τους είναι πλήρες, επιθυμία τους όμως θα ήταν να πραγματοποιήσουν ένα μακρυνό ταξείδι. Ζήτησαν λοιπόν απο τους καλεσμένους που επιθυμούσαν  να τους κάνουν ένα δώρο να τους βοηθήσουν να πραγματοποιήσουν αυτό το όνειρό τους.

Στείλτε ευχαριστήριες μικρές καρτούλες σε όλους τους ανθρώπους που παραβρέθηκαν στο γάμο σας ανεξάρτητα από το αν σας στείλανε δώρο ή όχι. Αυτή η πράξη σας αποδεικνύει πως η παρουσία τους ήταν πραγματική χαρά για σας.

Μέρος της διαδικασίας της ενηλικίωσης αποτελούν πολλές λέξεις με διαφορετικές σημασίες αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα. Μεγαλώνοντας πρέπει να διαλέγουμε τα πράγματα που θα κάνουμε με γνώμονα την λογική και όχι το συναίσθημα ,πρέπει ν΄ακολουθούμε το μονοπάτι το πιο περπατημένο για να μην κάνουμε λάθη, να μην βγούμε από την ρότα, κάθε φράση που θα τυπώσω σ’αυτό το χαρτί θα έχει μπροστά της την λέξη πρέπει.

Γιατί επέλεξα αυτόν τον μελαγχολικό και πικρό πρόλογο; Απλά γιατί και στην απόφαση του γάμου μας πρέπει να μας ακολουθεί πιστά μια απο τις λέξεις της ενηλικίωσής μας, η προτεραιότητα.

Εχω σκεφτεί πολλές φορές πως το να βάζεις στη ζωή σου προτεραιότητες είναι δείγμα σοφίας και ωρίμανσης. Δεν ξέρω αν έχει πάντα σχέση με το συναίσθηματικό κομμάτι αυτής της ζωής, μάλλον θεωρώ πως έχει με το πρακτικό.  Είμαι σίγουρη πως η προτεραιότητα μπαίνει στο λεξιλόγιό μας  απο την ίδια πόρτα ή παράθυρο που μπαίνουν και τα χρήματα.

Βλέπω καθημερινά στην τηλεόραση, διαβάζω στα έντυπα, για όλα εκείνα τα μυθικά όντα -τους πολύ πλούσιους αυτού του πλανήτη- που η επιλογές τους και οι συνήθειές τους δεν έχουν καμμιά απολύτως προτεραιότητα ,τα κάνουν όλα και μαζί.

Αν κάποιος απ’ όλους αυτούς θα διάβαζε ποτέ αυτή την σελίδα- δεν έχω τέτοια απαίτηση- θα συμφωνούσε μαζί μου. Γιατί άλλωστε να έχεις προτεραιότητες όταν μπορείς να έχεις την επιλογή όλων των πραγμάτων σε πακέτο.

Οταν οργανώνουμε τον γάμο μας η λέξη αυτή αποκτά μείζονα σημασία και είναι αυτή που θα καθορίσει στο τέλος το αποτέλεσμα όλης της προετοιμασίας και της εκτέλεσης της.

Είναι καταπληκτικό το πως το συναίσθημα της χαράς, της ευτυχίας, της πραγμάτωσης ονείρων, μπορεί να συνδιάζεται αναπόσπαστα με το συναίσθημα του απόλυτου άγχους, του πανικού, του εκνευρισμού, της αβεβαιότητας, της μιζέριας ακόμη και  της πίεσης των προτεραιοτήτων.

Αν μπορείτε να διαθέσετε έναν πακτωλό χρημάτων για τον γάμο σας μην διαβάστε καθόλου αυτή την σελίδα, απλά δεν σας αφορά και δεν σας ενδιαφέρει να μάθετε τι περνάμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι που πρέπει να διαλέξουμε οικονομικά προσκλητήρια, αυτοσχέδιες μπομπονιέρες, δανεικό νυφικό, αν και ποιούς θα ταϊσουμε, τι κρασί θα πιούμε και σε ποιά επέτειο γάμου θα καταφέρουμε να πάμε ταξείδι του μέλιτος. Ξέρω πως διαβάζομαι λίγο υπερβολική αλλά το έχω ζήσει. Τα ζευγάρια που μπορούν να έχουν την οικονομική στήριξη των οικογενειών τους είναι αρκετά τυχερά, σε αντίθεση με όλους εκείνους, που η απόφαση τους να ενώσουν τη ζωή τους και να μπουν στην διαδικασία του εορτασμού αυτής της απόφαση, είναι ένα βαρύ και πολυδάπανο εγχείρημα.

Είναι πολύ δύσκολο και άχαρο να ξεκινάς την οργάνωση μιας τόσο όμορφης διαδικασίας και γιορτής με χαρτί και μολύβι, να βάζεις στα όνειρα και τις επιθυμίες σου νουμεράκια και απαγορευτικές μικρές πινακίδες, να πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στο νυφικό των ονείρων σου και στη δεξίωση. Τί να ρίξεις πίσω; Γιατί αν είναι να δώσεις μια μικρή περιουσία για να ντυθείς με νυφικό της Βίβιαν Γουέστγουντ, εννοείται πως θέλεις να το δεί περισσότερος κόσμος απο τους θείους σου και τα δύο σου ξαδέρφια.

ΙΔΕΑ

Επειδή ο γάμος είναι κάτι που αφορά και τους δύο συντρόφους φτίαξτε μια λίστα με τα δέκα πράγματα που αποτελούν προτεραιότητα για τον καθένα σας, με λίγα λόγια τα πλέον σημαντικά και μετά συγκρίνετε τις λίστες σας με την σειρά που ο καθένας αξιολόγησε το κόστος . Διαλέξτε εκείνες τις προτεραιότητες που ταιριάζουν και ξεκινήστε από εκεί. Αν και οι δύο θεωρείτε πως το να κάνετε μια μεγάλη δεξίωση σ’ένα πολυτελή χώρο είναι must, τότε σίγουρα  ξέρετε που θα ρίξετε το βάρος των εξόδων σας. Στην περίπτωση δε που ο σύντροφός σας έχει σαν πρώτη προτεραιότητα να έχετε το πιο όμορφο και ακριβό νυφικό, τότε είστε η πιο τυχερή γυναίκα του κόσμου- σ’ένα παράλληλο σύμπαν!

Η δική μου γνώμη είναι πως πάνω απ’όλα πρέπει να έχετε προτεραιότητα να χαρείτε αυτήν την σπουδαία γιορτινή περίοδο της ζωής σας, να γελάτε, να ονειρεύεστε, και να αποδεικνύετε κάθε μέρα στον εαυτό σας και στον σύντροφό σας, πως θέλετε να ζήστε ο ένας με τον άλλον, όχι μόνο για μια μέρα, αλλά για μιά ζωή. Μην κάνετε το κόστος των πραγμάτων να ξεπεράσουν την πραγματική τους αξία.

τι κοστίζει- τί αξίζει

Βέβαια, ο αδερφός μου είναι μεγάλος καλλιτέχνης, είναι όμως και λίγο ψυχοβγάλτης, γιατί ενώ του άφησα το ελεύθερο να δημιουργήσει, εκείνος περίμενε πολύ καιρό μέχρι να το κάνει κι έτσι κόντεψα να καλέσω τον κόσμο με ταχυδρομικά περιστέρια και φορτηγάκι με μεγάφωνο στις γειτονιές. Το αποτέλεσμα με αποζημίωσε, είδα ένα απο τα προσκλητήριά μου καδράκι σε τοίχο, μιλάμε για έργο τέχνης.

Τα πράγματα πρέπει να γίνονται με την σειρά για να μην χαθεί απο νωρίς ή μπάλα-το έχουμε ξαναπεί.

Τα προσκλητήρια τα τελευταία χρόνια έχουν αποκτήσει μια θέση επικοινωνιακή, ίσως γιατί οι αποστάσεις ενώ χιλιομετρικά  έχουν μειωθεί, ο χρόνος που μπορούμε να περάσουμε με φίλους και συγγενείς έχει μικρύνει-το τελευταίο γίνεται κι επίτηδες καμμιά φορά. Ετσι, ενώ έχουμε μια σχέση τριών χρόνων, πολλοί απο τους δικούς μας ανθρώπους δεν ξέρουν κάν ποιός είναι ο σύντροφός μας, ειδικά αν μένουν μακρυά. Ερχεται λοιπόν η στιγμή που αποφασίζουμε να κάνουμε το μεγάλο βήμα, καθόμαστε μαζί και σκεφτόμαστε πόσους ανθρώπους θα καλέσουμε στο γάμο μας. Ένα μυστικό που μοιράστηκε, κάποιος που ξέρει απο οργάνωση γάμων, μαζί μου, είναι να χωρίσουμε τους καλεσμένους σε κατηγορίες δηλ. οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συνεργάτες, οι κοινωνικές μας γνωριμίες(ο γιατρός μας, ο δικηγόρος μας, ο λογιστής μας). Μ΄αυτόν τον τρόπο είναι πιο δύσκολο να ξεχάσουμε κάποιον -ειδικά απο συγγενείς- και μετά δεν μας ξεπλένει ούτε ο Δούναβης.

KEEP IT SIMPLE!! Τα τελευταία χρόνια η ποικιλία σε χρώματα, σε συνδιασμούς, σε ποιότητες χαρτιού, σε κείμενα και στόλισμα είναι σχεδόν αμέτρητα. Ακόμη κι αν δεν έχει κανείς απο τους δύο τελειώσει την σχολή καλών τεχνών κάτι πιάνει το χέρι και το μάτι, σχεδιάζουμε περίπου πως φανταζόμαστε οτι θέλουμε ν’ανακοινώσουμε τον γάμο μας ,τι γάμο θα κάνουμε, τι χρώμα θα έχει, τι θέμα θα έχει ,και πάνω απ΄όλα τι μας αντιπροσωπεύει σαν ζευγάρι, και μετά βγαίνουμε στην γύρα. Το κείμενο διαφέρει πάντα, αν βαριέστε πολύ θ’ακολουθείστε την πεπατημένη και θα χρησιμοποιείστε ένα έτοιμο και προκάτ κείμενο απο αυτά που κάθε τυπογραφείο έχει, αν όμως έχετε έμπνευση μπορείτε να γράψετε κάτι μικρό που χαρακτηρίζει την σχέση που έχετε, την αναπάντεχη και πρωτότυπη γνωριμία σας, τον κεραυνοβόλο έρωτα που νιώσατε και πολλά άλλα, αλλά λίγα…

Αν παντρευτείτε σε νησί, χωριό, ορεινό καταφύγιο, πλοίο, ή οποιοδήποτε δύσβατο κι απόμερο μέρος τότε το πιο πιθανό είναι πως έχετε προαποφασίσει πως θα καλέσετε λίγους κι εκλεκτούς, επομένως ίσως και να έχετε ήδη θεωρήσει δεδομένο πως θα καλέσετε και στο τραπέζι ,πάρτυ ,κοκτεϊλ, όλους όσους θα σας τιμήσουν με την παρουσία τους. Σ’ αυτήν την περίπτωση μπορεί να είναι τυπωμένη στην πρόσκληση και η τοποθεσία που θα οργανωθεί το γλέντι.

Στην περίπτωση που σκέφτεστε να καλέσετε στην τελετή πολύ κόσμο που δεν θα συμμετέχει στο τσιμπούσι, τότε τα μικρά καρτελάκια στα επιλεγμένα προσκλητήρια είναι απαραίτητα για να διαχωρίσουν αυτούς που θα φάνε από τους άλλους που θ’ αρκεστούν στα κουφέτα. Προσοχή στα λάθη, το έπαθα και ξέρω. Κόντεψα να χάσω μια πολύτιμη σχέση απο παρεξήγηση.

ΙΔΕΑ!

Πρίν απο χρόνια πήγα στο γάμο μιας φίλης που ζούσε και ζεί ακόμη στο εξωτερικό. Τον σύντροφό της δεν τον γνώριζα ούτε εγώ ούτε καν η οικογένειά της. Μαζί λοιπόν με τα προσκλητήρια είχε τυπώσει και μια μικρή φωτογραφία των δυό τους και ένα μικρό, πολύ μικρό βιογραφικό του καλού της. Μου άρεσε πολύ σαν ιδέα γιατί ήταν πρωτότυπη και βρήκα πολύ χαριτωμένη την ανάγκη της να μην αντικρύσουμε για πρώτη φορά τον αγαπημένο της σαν ένα άγνωστο πρόσωπο αλλά να έχει σπάσει ήδη ο πρώτος πάγος με την οικειότητα της μορφής του. Δεδομένων των συνθηκών του καθένα μας, ας χαρίζουμε στον εαυτό μας κάτι ιδιαίτερο-όχι πολυέξοδο-μοναδικό μικρό πραγματάκι που δεν θα είναι τυποποιημένο  αλλά δικό μας και αυτό απο μόνο του θα κάνει το γάμο μας ιδιαίτερο και ξεχωριστό.

Τα λουλούδια ,νομίζω σχεδόν απο πάντα ήταν απαραίτητα στο στολισμό ένός γάμου. Δηλαδή ποιός φαντάζεται τον γάμο του χωρίς την γαμήλια ανθοδέσμη ,το στολισμένο αυτοκίνητο,τις ανθοστήλες μέσα-έξω στην εκκλησία και φυσικά τα μπουκέτα στην δεξίωση.

Η μητέρα μου αγαπάει πολύ τα φυτά και τα λουλούδια και το μεγαλύτερο όνειρο στη ζωή της ήταν πάντα να έχει ένα κήπο και να τον περιποιείται. Σέβομαι λοιπόν τις γνώσεις και την αγάπη που έχει και τα μυστικά που γνωρίζει για την περιποίησή τους. Κάθε βδομάδα επισκέφτεται την λαϊκή αγορά στην περιοχή μας και εκτός από τα ψώνια της πάντα αγοράζει κι ‘ένα μπουκέτο λουλούδια για το σπίτι. Πάντα προσέχω πως τα λουλούδια της αργούν πολύ να μαραθούν και διατηρούνται στο βάζο τουλάχιστον μία εβδομάδα, τις περισσότερες φορές και περισσότερο.

Είναι αλήθεια πως στην προσπάθειά της να μην ξεπεράσει τον προϋπολογισμό της αγοράζει πάντα τα πιο οικονομικά μπουκέτα που υπάρχουν και αυτά είναι πάντα τα λουλούδια της εποχής, όπως τα ονομάζουν. Είναι αλήθεια πως όπως και τα φρούτα έτσι και τα φυτά έχουν την εποχή τους. Και ότι βρίσκεται στη σωστή του φάση είναι πάντα πιο όμορφο και πιο φρέσκο , έτσι και πιο οικονομικό.

Εχω παραβρεθεί σε πολλούς γάμους και αυτό μαζί με την αγάπη που έχω για τα όμορφα πράγματα αλλά και  την παρατηρητικότητα που με διακρίνει(δεν είναι πάντα προτέρημα) έχω διαπιστώσει πως πολλές απο τις φορές που  μου έχουν χαρίσει το μπουκέτο του γάμου ή της ανθοστήλης ,δεν έχω προλάβει κάν να το μεταφέρω στο σπίτι μου, έχει μαραθεί κι έχει χάσει όλη του την φρεσκάδα.

Είμαι σίγουρη πως όλα τα ζευγάρια που παντρεύονται επισκέπτονται ανθοπωλεία και αποφασίζουν για το είδος των λουλουδιών που θα επενδύσουν τον στολισμό της τελετής του γάμου τους ,τι μπουκέτο ταιριάζει με το νυφικό και το ύφος της δεξιώσης.

Πολλοί σύμβουλοι οργάνωσης ,αυτοί που είναι σωστοί επαγγελματίες, έχουν πάει ένα βήμα πιο πέρα και συνδυάζουν τ’ανάλογα λουλούδια ακόμη και με το ύψος της νύφης ώστε να προτιμήσει μακρύ ή κοντό κοτσάνι. ΄Εχω εντυπωσιαστεί όμως από κάτι που διάβασα πριν από πολύ καιρό, κάτι που η μητέρα μου μου είχε πεί απο τότε που είμουν μικρή και το κράτησα. Ανάλογα με την εποχή του χρόνου πρέπει πάντα να διαλέγουμε λουλούδια που ανθίζουν και μεγαλώνουν στην διάρκεια αυτής της εποχής.

Διάβασα λοιπόν ένα μεγάλο κατάλογο με όλα εκείνα τα άνθη που αντιπροσωπεύουν την κάθε εποχή του χρόνου και συμβουλές για το τι συνδιασμούς μπορεί να κάνει κάποιος που θέλει να χρησιμοποιήσει εποχια

κά λουλούδια στο γάμο του. Το βρήκα εξαιρετικά ψαγμένο, έξυπνο και ιδιαίτερα όμορφο και το σημαντικότερο, η διαφορά στο κόστος, εντυπωσιακή!! Θα το βρω και θα το συστήσω ανεπιφύλακτα σε όσους θέλουν να έχει ο γάμος τους  ακόμη μια ξεχωριστή νότα.

Είναι αλήθεια πως τα λουλούδια που γεννιούνται, μεγαλώνουν και ζούν στις συνθήκες που πρέπει δεν πεθαίνουν άγαρμπα και ακόμη κι αν απο τη φύση τους είναι άοσμα, διατηρούν εκείνη την μυρωδιά του φρέσκου που είναι το μοναδικό άρωμα της φύσης ,το χρώμα και την λάμψη που δεν έχει ανάγκη απο τεχνιτές ουσίες για να ζωηρέψει, γιατί ζεί τη νιότη του. Τα λουλούδια είναι σαν κι εμάς τις γυναίκες, στη νιότη μας δεν χρειαζόμαστε ούτε κάν ρούζ για τα μάγουλα.

Ξεφύγετε απο την πεπατημένη και φτίαξτε ένα μπουκέτο από φθινοπωρινά λουλουδάκια αν παντρεύεστε μέσα στο φθινόπωρο.Μπορεί να φαίνονται πιο ταπεινά από τα λευκά και μόβ τριαντάφυλλα ή τις ορχιδέες, θα έχουν όμως την φρεσκάδα και την ζωντάνια της χαράς και της αγάπης που γιορτάζουμε όλοι την ημέρα του γάμου μας. Κι όταν όλα θα τελειώσουν αυτά τα όμορφα πολύχρωμα λουλουδάκια θα ζήσουν μέσα στα βάζα σας για πολύ καιρό πριν τα βαλσαμώσετε για να τα κρατήστε ενθύμιο κι ακόμη και τότε θα είναι ομορφότερα.

Μέσα στις σελίδες του αποτυπώνονται οι ευχές των συγγενών, των φίλων, των φίλων των φίλων, των συνεργατών, του αφεντικού- αν έχει πρόσκληση- και όλων όσων έχουν τιμήσει το ζευγάρι με την παρουσία τους  και το ζευγάρι με την πρόσκλησή του…

Μπορείτε να βρείτε το υπόλοιπο κείμενο για το βιβλίο των ευχών στην καινούργια μας διεύθυνση όπου γράφουμε για τον τέλειο γάμο ΕΔΩ

Το επόμενο βράδυ τα ξαδέρφια μου είχαν στο ξενοδοχείο τους έναν γάμο. Αυτή την φορά ο καιρός ήταν καταπληκτικός κι έτσι το ζευγάρι έκλεισες την μεγαλόπρεπη πισίνα για το πάρτι του. Ο ξάδερφος μας κάλεσε όλους να παρακολουθήσουμε από το μπαλκόνι την δεξίωση, γεμάτος περηφάνια, αφού ήθελε να μας δείξει το υψηλό επίπεδο της δουλειάς του-βέβαια αυτό είχε αποδειχτεί την προηγούμενη στον δικό του γάμο. Ντυμένοι λοιπόν πάλι με τα καλά μας , μαζευτήκαμε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, στο μπαλκόνι, στημένοι σαν τον Νέρωνα που παρακολουθούσε την Ρώμη να καίγεται, με Μαργαρίτες κοκτέϊλ και διάθεση κουτσομπολίστικη, να σχολιάσουμε νυφικό, χτενίσματα, τουαλέτες κλπ.

Ο στολισμός υπέροχος, ο φωτισμός τέλεια εναρμονισμένος με την υπέροχη βραδυά και το φεγγάρι που έλαμπε μέσα στ’Αυγουστιάτικο μεγαλείο του, μπαλόνια να ταξιδεύουν νωχελικά στα νερά της πισίνας και ένα σκηνικό που προμήνυε το τέλειο πάρτι.

Στην αρχή ζηλέψαμε λίγο γιατί εμείς είχαμε χάσει την ομορφιά του να διασκεδάσουμε κάτω από τον έναστρο ουρανό, στην συνέχεια βέβαια αναθεωρήσαμε.

Η δεξίωση άρχισε γύρω στις εννέα, ο κόσμος σερβιριζόταν το κοκτέιλ του καλωσορίσματος , ένα υπέροχο πάντρεμα σαμπάνιας και χυμού φράουλας -το είχαμε γευτεί την προηγούμενη- και περνούσαν σιγά-σιγά στα τραπέζια που ήταν παρατεταγμένα γύρω από την πισίνα. Πολύ γρήγορα διαπιστώσαμε πως υπήρχε ζωντανή ορχήστρα με τραγουδιστές και χαρήκαμε γιατί θεωρήσαμε πως εκτός από τα ποτά μας-κερασμένα από τον ξάδερφο- θα είχαμε την ευκαιρία να διασκεδάσουμε και με δωρεάν live πρόγραμμα.

Δεν έχει σημασία να μείνω σε λεπτομέρειες , όλα είχαν την σωστή οργάνωση. Άσχετα όμως με το τι είδους γάμο έχει κάποιος αποφασίσει να οργανώσει, έχει υποχρέωση προς τους καλεσμένους του να τους ενημερώσει για το θέμα-αν κι’εφόσον υπάρχει.

Παρακολουθήσαμε ένα Ποντιακό γάμο, που πολύ το ήθελα γιατί ποτέ πρίν δεν είχα αυτή την ευκαιρία. Μέχρι εδώ καλά, όμως το περιβάλλον ήταν ακατάλληλο, όλα ήταν στημένα για έναν καθαρά ευρωπαϊκό, γκλάμουρ, ολίγο αριστοκρατικό event. Η πίστα ήταν πολύ μικρή για να ευχαριστηθείς έναν έντονο, συναισθηματικό, πυρίμαχο χορό και το ωράριο περιορισμένο.

Κάνω μια μικρή παρένθεση και σημειώνω κάτι που, για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν είχα σκεφτεί. Αν επιλέξετε εξωτερικό χώρο για την δεξίωση του γάμου σας -εκτός κι αν είναι κάποιος απόμερος- συνεννοηθείτε για την ώρα που πρέπει να χαμηλώσει η μουσική γιατί μπορεί να βρεθείτε προ εκπλήξεων. Ένα από τα γεγονότα της βραδιάς ήταν πως μετά τις δώδεκα έπεσαν οι τόνοι και τα  Ποντιακά τραγούδια έγιναν μόνο μουσική έπένδυση, οι καλεσμένοι άρχισαν ν’ αραιώνουν και εμείς μείναμε με τις Μαργαρίτες μα ς να περιμένουμε κι’ άλλο.

Είναι ωραίο να επιλέγει κανείς ένα παραδοσιακό γλέντι για να τιμήσει την καταγωγή του ή την καταγωγή του συντρόφου του, πρέπει όμως να τιμάει και τους καλεσμένους του που- μπορεί να μην είναι Πόντιοι, Θεσσαλοί, Μακεδόνες, αλλά συνάδελφοι, φίλοι και συγγενείς απο άλλες περιοχές. Μπορεί ακόμη να μην έχουν μυηθεί στους παραδοσιακούς χορούς και τα ιδιαίτερα ακούσματα της κάθε περιοχής. Επίσης το κάθε γεγονός  έχει τον δικό του χώρο, διαλέξτε αν έχετε σκοπό να οργανώστε ένα παραδοσιακό γλέντι, τον ανάλογο χώρο, κι αν δεν μπορείτε να τον βρείτε, δώστε στον όποιο χώρο είναι διαθέσιμος , το χρώμα έστω της παράδοσης. Εκείνο το βράδυ κουραστήκαμε αφόρητα-κι οι καλεσμένοι το ίδιο- ακούγοντας μόνο ένα είδος παραδοσιακής μουσικής. Και βέβαια εμείς είμαστε ξώφαλτσοι και δεν είχε καμία σημασία , αλλά να βλέπεις  τα τραπέζια ν’ αδειάζουν αμέσως μετά το φαγητό , δεν είναι κομψό και δεν είναι κι’ ευχάριστο.

Πριν φτιάξτε το μουσικό πρόγραμμα του γάμου σας, σκεφτείτε πως η μουσική θα είναι εκείνη που θα δημιουργήσει το κέφι και την επιθυμιά για χορά και γλέντι. Όλοι στον γάμο μας είχαμε και κάποιο παραδοσιακό τραγούδι, όλοι χορέψαμε τσάμικο και κλαματιανό και διάφορα άλλα γιατί είμαστε Έλληνες και πρέπει να τιμάμε την μουσική μας κληρονομιά, όμως στην σύγχρονη εποχή, παράδοση είναι και ο Ρέμος, παράδοση είναι και η Madonna, και τέλος πάντων κανείς  δεν ακούει μόνο ένα πράγμα όλη μέρα, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται με πολλούς άλλους ανθρώπους.

Αν πραγματικά επιθυμείτε ένα παραδοσιακό γάμο προχωρείστε το μέχρι το τέλος. Αν επιθυμείτε να τιμήσετε την παράδοση του τόπου σας διασκεδάστε το, φορέστε τοπικές στολές, ψήστε αρνιά, ή ό,τι άλλο προστάζει η κουζίνα της καταγωγής σας, βάλτε τα όργανα να παίζουν και να είστε σίγουροι πως οι καλεσμένοι θα πιούν, θα φάνε και θα χορέψουνε μέχρι το πρωί-ξέρουν δεν ξέρουν τους τοπικούς χορούς. Αν όμως θέλετε ένα παραδοσιακό γλέντι με κοκτέιλ σαμπάνιας , μενταγιόν φιλετάκι, μούς αστακοουράς και σορμπέ μάνγκο(το αγαπημένο μου), νυφικό αλά Γκρέϊς Κέλλυ και κουστούμι Τζέϊς Μπόντ, τότε δεν φταίνετε οι καλεσμένοι που μπορεί και να φύγουν αν δεν ακούνε παρά Ποντιακή λίρα όλο το βράδυ,ειρήστω εν παρόδω, είναι εκπληκτική αν την παίζει βιρτουόζος.

Τα ξαδέλφια μου διατηρούν ένα καταπληκτικό ξενοδοχείο με μια υπέροχη πισίνα. Γάμος καλοκαιρινός ,μέσα στην καρδιά του Αυγούστου, τι καλύτερο από την οργάνωση ενός μεγάλου πάρτι δίπλα στην πισίνα του ιδιόκτητου ξενοδοχείου των νεόνυμφων. Δυστυχώς όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός γελάει και αυτό δεν νομίζω πως μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

Την προηγούμενη του γάμου μια δυνατή καταιγίδα και ένα απροσδόκητο φθινοπωρινό κρύο ακύρωσε την προετοιμασία του glam  party by the pool γεμίζοντας με απογοήτευση την νύφη που σίγουρα θα επιθυμούσε να εντυπωσιάσει συγγενείς και φίλους . Παρόλα αυτά τίποτε άλλο δεν ήταν ικανό να μετριάσει την ευτυχία του ζευγαριού .Αλλαγή πλεύσης και το πάρτι ετοιμάστηκε στην τεράστια εσωτερική αίθουσα .

Η τελετή έγινε σ’ένα  μικρό γραφικό εκκλησάκι σε κάποιο χωριό της  Βέροιας  με πολλά δένδρα και λουλούδια και μ’έναν καταπληκτικό καιρό να συνοδεύει την χαρούμενη ατμόσφαιρα. Ο στολισμός της εκκλησίας και του περίβολου απλός με το λευκό χρώμα να κυριαρχεί .Εντελώς απρόσμενα τα φυσικά χρώματα της φύσης και η πλούσια βλάστηση της περιοχής δένανε υπέροχα με τα λευκά μπουκέτα από μικρά τριαντάφυλλα και μιγκέ, ακριβή επιλογή ,αλλά αναμφισβήτητα πανέμορφη.

Η νύφη έφτασε στην εκκλησία με μια κατακόκκινη ALFA ROMEO κάμπριο, παράταιρη με το σκηνικό του χωριού αλλά μαγικά συνδυάζοντας το παραδοσιακό με το σύγχρονο, το νυφικό κατάλευκο, απλό και χωρίς πέπλο. Δεν ξέρω αλλά μου λείπει το πέπλο στα μοντέρνα νυφικά ,λείπει αυτή η μεγαλοπρέπεια που έδινε αυτή η μυστηριώδης κάλυψη του κεφαλιού που αποκαλυπτόταν μπροστά  στο ιερό.

Ο ξάδερφος ντυμένος με μαύρο κουστούμι, άσπρο πουκάμισο και χωρίς γραβάτα ή παπιγιόν αποτελούσε μια σύγχρονη άποψη γαμπρού, λιτός και κομψός. Εγώ δεν θα διάλεγα το μαύρο μέσα στον Αύγουστο, θα προτιμούσα ένα πιο γήινο χρώμα για ένα τέτοιο γάμο αλλά δεν ήταν και  τελείως εκτός τόπου.

Η δεξίωση είχε αποφασιστεί να γίνει μέσα λόγω των καιρικών συνθηκών της προηγούμενης μέρας. Φυσικά ο καιρός ανήμερα του γάμου ήταν καταπληκτικός αλλά οι προετοιμασίες είχαν ήδη γίνει. Το πάρτι είχε οργανωθεί τέλεια, ο χώρος –που τον είχα επισκεφτεί  άδειο –είχε μεταμορφωθεί τελείως ,στολισμένος στα άσπρα με λιτά τραπεζομάντιλα και μια ιδιαίτερη και πρωτότυπη-πλην ιδιαίτερα πολυέξοδη-ιδέα. Επάνω σε κάθε τραπέζι υπήρχε ένα πανέμορφο διάφανο βάζο με μια ανθοδέσμη μικρογραφία της νυφικής. ‘Ετσι  όλα τα ελεύθερα κορίτσια είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν το κατά παράδοση νυφικό μπουκέτο, αυτό που εξασφαλίζει γρήγορη αποκατάσταση.

Θέλω να τονίσω πως από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές εργασίες στην προετοιμασία του γάμου είναι ο συνδυασμός των καλεσμένων στα τραπέζια της δεξίωσης. Είμαι σίγουρη πως πολλές φορές όλοι βρεθήκαμε σε δεξιώσεις που δεν ευχαριστηθήκαμε γιατί η σύνθεση των συνδαιτυμόνων  δεν ήταν αρμονική.

Σ’αυτό το πάρτι πέρασα καταπληκτικά γιατί μοιράστηκα την διασκέδασή μου με δικούς μου ανθρώπους , στο διπλανό τραπέζι ήταν επίσης άνθρωποι τους οποίους ήξερα πολύ καλά ,ενωθήκαμε και κάναμε απίστευτα πηγαδάκια γελώντας ,πίνοντας και χορεύοντας όλο το βράδυ. Το ίδιο διαπίστωσα και για την σύνθεση των άλλων τραπεζιών, όλοι έμοιαζαν να περνάνε καλά.

Όλα ήταν όμορφα σ’αυτόν τον γάμο, βέβαια οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες, έχουν ένα ξενοδοχείο υπέροχο και η διοργάνωση δεξιώσεων είναι το ψωμί τους, αυτό από μόνο του είναι σημαντικό. Μένω στην οργάνωση των τραπεζιών γιατί το θεωρώ ιδιαίτερα δύσκολο να το οργανώσεις και γιατί μπορεί να κάνει την διαφορά στο αποτέλεσμα ακόμη κι αν έχουν γίνει άλλα μικρά λαθάκια ή παραβλέψεις. Άλλωστε γι’αυτό δεν πηγαίνουμε στους γάμους ,για να περάσουμε καλά και να μοιραστούμε την χαρά των ανθρώπων που παντρεύονται και μας τιμούν με την πρόσκλησή τους;

Εδώ και τρεις μέρες μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού ο ήλιος μας έχει επισκεφτεί για περίπου δύο ώρες την ημέρα, τα μπάνια γίνονται κάτω από το ντους και η μπιρίμπα και τα επιτραπέζια είναι η μόνη μας διασκέδαση, κάτι σαν φθινοπωρινές διακοπές με στοιχεία καλοκαιριού. Σκέφτομαι όλους εκείνους που αποφάσισαν να κάνουν τον γάμο τους αυτή την εποχή ονειρευόμενοι  έναστρους  ή φεγγαρόλουστους ουρανούς για να γιορτάσουν την τελετή του γάμου τους, με ανάλαφρο νυφικό και ανοιχτόχρωμο κουστούμι με φαναράκια και κεριά και όλες οι κυρίες μέσα στ’ αποκαλυπτικά τους φορέματα να βιάζονται να επιδείξουν τα μαυρισμένα τους κορμιά. Κι εγώ αυτό προσδοκούσα και αγόρασα ένα φόρεμα που θ’ αναδείκνυε το μαύρισμά μου από τον ήλιο της Χαλκιδικής, έχω προλάβει να κάνω ένα μπάνιο και αυτό με συννεφιά είμαι πιο άσπρη κι από γαλατομπούρεκο, με κατάθλιψη τρίτου βαθμού και φυσικά ντοκτορά στην μπιρίμπα και το trivial . Δεν παραπονιέμαι γιατί το γέλιο είναι πολύ και αυθόρμητο κάτι που μου λείπει στην καθημερινότητά μου.

Δεν μπορώ όμως να μην σκέφτομαι όλα εκείνα τα ζευγάρια που αποφασίζοντας να παντρευτούν μέσα στον Αύγουστο είναι διατεθειμένα να ιδρώσουν, να χαλάσουν τα μαλλιά της νύφης και να γεμίσει η εκκλησία κινέζικες βεντάγιες σαν να βρίσκεσαι σε παράσταση του θεάτρου Νό ,μόνο και μόνο για να απολαύσουν ένα πάρτι στην ακρογιαλιά, χωμένοι μέσα στην άμμο, ξυπόλητοι και με το αέρινο νυφικό να βρέχεται στην ακροθαλασσιά .Μην πτοείστε παιδιά και μια ξαφνική βροχή μ’εκείνη την υπέροχη μυρωδιά καλοκαιριού μπορεί να είναι το ίδιο ρομαντική αρκεί αντί για βεντάγιες να έχετε προμηθευτεί μικρές πολύχρωμες ομπρέλες.

Υπάρχουν κάποιες στιγμές της ζωής μας που ενώ είμαστε ή θα έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι, ήρεμοι και γεμάτοι σιγουριά, συγχρόνως μας διακατέχει ένα απίστευτο άγχος –το οποίο δεν είναι ιδιαίτερα δημιουργικό-και μια γκρίνια, μια κατσουφιά και μια μιζέρια που δεν εξηγείται με κανέναν άλλο τρόπο παρα μόνο με  το γεγονός πως η ανάγκη μας να καταφέρουμε να κατακτήσουμε την τελειότητα, παίρνει μακριά την λογική μας  και μας αφήνει με το άμμετρο και άλογο συναίσθημα να μας κυριεύει.

Η προετοιμασία της γαμήλιας τελετής ανήκει μεγαλοπρεπώς σ’εκείνες τις στιγμές. Μια φρενίτιδα, μια κατάσταση τύπου Εξορκιστής 2, τίποτε δεν είναι αρκετά καλό, τίποτε δεν ταιριάζει με τίποτε. Σ’αυτή την κατάσταση έχουμε πάντα συμμάχους τις μητέρες μας, τις πεθερές μας, την αγαπημένη μας ξαδέρφη, την κολλητή μας και διάφορους ειδήμονες.

Οι περισσότερες υποψήφιες νύφες έχουν το ίδιο παράπονο, πως ο σύντροφός τους δεν συμμετέχει σχεδόν καθόλου στις προετοιμασίες και όταν το κάνει –μετά απο μούτρα, γκρίνιες και δηλώσεις τύπου ΄΄δεν μ’αγαπάς το ξέρω΄΄-έχει το ύφος του οσιομάρτυρα και το βήμα του μελλοθάνατου πάνω στο πράσινο μίλι. Ο λόγος απλός, οι άντρες δεν είναι πως δεν θέλουν να έχουν λόγο, είναι πως δεν αντέχουν να το κάνουν μαζί με τη μαμά μας και τη μαμά τους και το τσούρμο που ακολουθεί και έχει πάντα γνώμη και άποψη –ειδικά όταν δεν πληρώνει αυτό.

Είναι πολύ δύσκολο και το ξέρω καλά, κι εγώ έπεσα σ’αυτήν την παγίδα. Δεν λέω ο σύντροφός μου είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στο γούστο μου και με άφησε μόνη. Η διαφορά είναι όμως πως δεν παντρευόμαστε μόνες μας και αν δεν ξεκινήσουμε την κοινή μας ζωή οργανώνοντας μαζί τη γιορτή της έναρξής της τότε ίσως να χάσουμε αρκετά επεισόδια απ’αυτήν την ζωή.

Αν οι γονείς μας έχουν την οικονομική δυνατότητα να μας προσφέρουν έναν γάμο χωρίς περιορισμούς τότε έχουμε λύσει ένα βασικό πρόβλημα που προκύπτει στην οργάνωση του γάμου μας, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να έχουμε λόγο. Πολλές φορές, επειδή οι ίδιοι στην εποχή που παντρεύτηκαν δεν είχαν την δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες τους, ταυτίζουν τα δικά τους όνειρα με των παιδιών τους κι έτσι ο γάμος μας είναι ο δικός τους με διαφορά φάσης. Μην αφήνετε την δική σας στιγμή να γίνει η στιγμή κάποιων άλλων ακόμη κι αν αυτοί είναι οι γονείς σας.  Μην εξαργυρώστε την βοήθειά τους με τα θέλω σας, θα το πληρώσετε.

Στην σημερινή εποχή υπάρχουν εκατοντάδες επιλογές επαγγελματιών που αναλαμβάνουν να οργανώσουν τον γάμο από την πρώτη μέρα μέχρι και την τελευταία. Αν αντέχει η τσέπη σας θα μπορούσε να είναι η ιδανική λύση, συγχρόνως

θα μπορούσε να είναι και εφιάλτης. Γιατί όπως σε κάθε χώρο έτσι και σ’αυτόν υπάρχουν οι σωστοί, υπάρχουν και οι κακοί.

Εχω μόνο μια μικρή συμβουλή, αν διαλέξτε να χρησιμοποιήστε κάποια εταιρεία οργάνωσης, κάντε πρώτα αρκετές συνεντεύξεις. Ναί, συνεντεύξεις, αυτούς τους ανθρώπους τους προσλαμβάνετε για να σας βοηθήσουν-με το αζημίωτο-να φτάσετε όσο πιο κοντά γίνεται στον γάμο των ονείρων σας. Να διαλέξτε αυτούς που πρώτα θα σας ακούσουν και μετά θα μιλήσουν και όταν θα το κάνουν αυτά που θα σας πούν θα ανταποκρίνονται στην δική σας πραγματικότητα και όχι στην δική τους.

Πάρτε αγκαζέ τον καλό σας, την καλή σας και μαζί σ’ένα γραφικό καφέ, με χαρτί και μολυβάκι-αυτό δεν το ξεχνάμε ποτέ-πίνοντας έναν ωραίο καπουτσίνο, δώστε τα χέρια και υποσχεθείτε ο ένας στον άλλο να είναι η μέρα του γάμου σας αντάξια της αγάπης, της εμπιστοσύνης και του συνδιασμού των επιθυμιών σας. Θα υπάρξουν διαφωνίες, θα  υπάρξουν και συμβιβασμοί, αυτό όμως δεν είναι ο γάμος τελικά.

]]> http://weddingweblog.wordpress.com/2009/08/03/%ce%bf%cf%81%ce%b3%ce%b1%ce%bd%cf%89%ce%bd%cf%89-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b3%ce%b1%ce%bc%ce%bf-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%83-%ce%b1%ce%84/feed/ 0 papa